# دلدل (dating-app)

پوشه‌ی مادر پروژه؛ همه‌ی بخش‌ها به‌صورت ریپوی گیت جدا زیر همین پوشه‌ان:

```
dating-app/
├── backend/   بک‌اند Go (ریپوی گیت جدا)
├── admin/     پنل ادمین Next.js (ریپوی گیت جدا)
├── web/       وب‌اپ Next.js (ریپوی گیت جدا)
├── twa/       پروژه‌ی اندروید TWA (بدون گیت)
├── docker-compose.yml
└── .env.example
```

## اجرا روی سرور

```bash
cp .env.example .env   # مقادیر رو با دامنه/رمزهای واقعی پر کن
docker compose up -d --build
```

این کار ۴ کانتینر بالا می‌آره: `postgres`, `backend` (پورت `APP_PORT`), `web` (پورت `WEB_PORT`), `admin` (پورت `ADMIN_PORT`).
کامپوز هیچ وب‌سروری بالا نمی‌آره؛ ریورس‌پروکسی و ساب‌دامین‌ها با nginx خودت روی هاست ست می‌شن، مثلاً:

| ساب‌دامین | proxy_pass به |
|---|---|
| `brainito.ir` | `127.0.0.1:${WEB_PORT}` |
| `admin.brainito.ir` | `127.0.0.1:${ADMIN_PORT}` |
| `api.brainito.ir` | `127.0.0.1:${APP_PORT}` |

سکرت‌های اختصاصی بک‌اند (JWT، DB و...) توی `backend/.env` می‌مونن و از اونجا با `env_file` به سرویس `backend` پاس داده می‌شن؛ `.env` ریشه فقط برای متغیرهای مشترک کامپوز (پورت‌ها، اطلاعات پستگرس، آدرس عمومی API) استفاده می‌شه.